En de dag gaat gewoon vanzelf voorbij. Ook in Toscane. Header icoon

Mijn vrouw en ik hebben beiden een drukke baan. Enerverend en intens. Zowel in het onderwijs als in het vak van communicatie, ben je eigenlijk zelf je vak.
Jan van Geerenstein • 10-05-2017 • Leestijd 6 min

Er is geen verschil tussen de persoon thuis als op het werk. Het is geen baan, je bent het zelf. Er zijn geen werktijden, het is ook eigenlijk geen werk. Dag en nacht ben je er mee bezig. Overal zie je mogelijkheden, hints voor oplossingen of noem het inspiratie. Wanneer iemand therapeutisch alle bezigheden op een dag zou wegstrepen, blijft er amper iets van onszelf over. Stress zou je haast eerder krijgen van het uitzichtloze niets, dan van hard werken. Omdat werken niet bestaat. Het is dat anderen het zo noemen.

Aan het einde van een dag zeggen we vaak tegen elkaar: "En de dag ging zomaar weer vanzelf voorbij." Er zijn ook dagen die trager lijken te gaan. Voor mijn werk ben ik een aantal dagen afgereisd naar het mooie Toscane. Om kennis te maken met een klant en het leven daaromheen. De zon, het landschap legt daar een ander tempo op. Dan besef je wel dat we in ons eigen kleine landje Nederland een beetje raar aan het doen zijn. We jagen daar de wereld en elkaar een beetje op, terwijl 98% van de wereld een heel ander ritme heeft. En dan denken wij ook nog dat wij de wereld hebben uitgevonden. Maar ja, wie is er nu gek?

'Dankzij armoede en schaarste is er creativiteit'

Het spreekt voor zich dat een uitstapje naar Toscane een bron van inspiratie is. Je raakt onder de indruk van het leven daar. Authenticiteit speelt daar een hoofdrol. Gebouwen staan er lang en gebruiken bestaan daar lang. Het woord versteend kwam in mij op. Zoals een Toscaans brood ook in een mum van tijd als een steen wordt. De meeste gebruiken zijn ooit ontstaan vanuit armoede en de bijbehorende zuinigheid. Er wordt niets verspeeld. Wel een les dat alles wat wij nu chique en haute cuisine noemen, oorspronkelijk is bedacht uit armoede. Gerechten werden bedacht om niets te hoeven verspillen, daar word je heel creatief van. Ik heb in mijn leven nog nooit zo lekker gegeten. Dankzij armoede en schaarste is er creativiteit. En de tijd heeft als het ware de rest gedaan. De tijd heeft het haast als vanzelf getransformeerd van voedsel voor de armen naar haute cuisine. Als je de tijd maar haar werk laat doen. Je moet maar durven.

Ik zit nu te kanen op een brood uit Toscane die ik een paar dagen geleden in mijn koffer heb meegenomen. Het is nu als een steen, maar ik kan er een leuk verhaal mee bouwen. De dagen zijn niet alleen als vanzelf voorbij gegaan. Het heeft ook nog eens zelf haar verhaal gedaan...

Foto van Jan van Geerenstein

Inspiratie?

Jan van Geerenstein vertelt u graag meer.

0522 24 61 62
j.vangeerenstein@fizz.nl